Vietnam II: eindeloos uitkijken over kalksteenbergen en op bezoek bij een bijzondere Vietnamese familie

  • 2

De tweede blog van onze reis in Vietnam met een landschap vol met kalksteengebergte, dwalen door eindeloze grotten en op bezoek bij een wel heel bijzondere Vietnamese familie!

Cat Ba Island en Halong Bay

Cat Ba island is de ideale uitvalsbasis om Halong Bay te zien. Even een opfrissertje; Halong Bay is de bekendste toeristische hotspot van Vietnam. Google afbeeldingen staat er vol mee ;-). Cat Ba zelf is het grootste eiland van Halong Bay. Vanaf hier zijn volop boottours naar Halong Bay te boeken voor één of meerdere dagen. Wij gaan één dag met een tour die de meest toeristische plekken van Halong Bay juist ontwijkt. We hadden enorm mazzel met het weer. De kalksteen bergen in de azuurblauwe zee zien er namelijk het mooist uit als de zon schijnt met een overwegend blauwe lucht. Het vetst van de tour vonden we het kayakken door Halong Bay. We hebben door grotten gekayaked, met de langste grot van maar liefst 270 meter. Op sommige gedeelten moesten we half gaan liggen om er onderdoor te kunnen. Iemand met een beetje claustrofobie kan hier z’n hart ophalen.

We konden op het dek van de boot op ligstoelen genieten van de zon en het uitzicht. We hebben met onze tourguide uitgebreid gesproken over de Vietnamese cultuur. Iets wat ons enorm boeit. Er zijn behoorlijk veel cultuur verschillen tussen noord- en zuid Vietnam. Het zuiden is al veel westerser. In het noorden haal je het niet zo snel in je hoofd om een modern kapsel te nemen en tattoos, want dan wordt je geassocieerd met een gangster die een deel van zn leven in de gevangenis heeft doorgebracht. Verder vind je in Vietnam de Chinezen invloeden. Waarschijnlijk hebben ze van de Chinezen geleerd dat je hondenvlees prima kunt eten. Overigens; als backpacker hoef je niet heel bang te zijn dat je per ongeluk hondenvlees besteld, het is een stuk duurder dan bijvoorbeeld kip en op veel minder plekken te krijgen. Wij hebben in Peru Cavia gegeten, dus wie weet als we hier de kans krijgen dat we hond ook proberen. Al eten we voorlopig nog overwegend vegetarisch, om de kans te verkleinen dat we ziek worden. Verder is de Vietnamese taal ook niet bepaald makkelijk om te leren. Een klinker kan op maar liefst 6 verschillende manieren worden uitgesproken, elk met een andere betekenis. Zo schijnt de Vietnamese Pho (de noodlesoep) door veel toeristen verkeerd uitgesproken te worden, waardoor het niet meer met eten te maken heeft maar met het red light district. Je snapt wel dat eten bestellen ineens een tikkeltje ongemakkelijk wordt! Kortom, een top dagje en zeker een must see in Vietnam. We hebben de dag afgesloten op het terras tussen de kerstbomen, kerstmuziek en lampionnen. Overal zien we kerstversiering, wat voor een Aziatisch land niet perse gewoon is (boeddhisme en hindoeïsme vieren geen kerst). Maar Vietnam is, anders dan buurlanden, weinig religieus. Volgens de Lonley Planet is maar liefst 80% van de bevolking niet-religieus. Ondanks dat zijn ze wel behoorlijk bijgelovig. Overal vind je tempeltjes (in huizen, supermarkten en hotels) waar elke dag wierook wordt aangestoken en geld, drinken en lekkernij wordt “geofferd” aan Lucky Buddha. ‘Brengt geluk’, aldus de Vietnamezen

Hike in het National Park op Cat Ba Island

De volgende dag hebben we een scooter gehuurd om naar het national park op Cat Ba Island te gaan. Het eiland is behoorlijk groot en vooral volop natuur met begroeide bergen. In het national park hebben we een hike gedaan naar de hoogste top, om vanaf daar te genieten van een waanzinnige view. Het weer is inmiddels ook een stuk beter, overdag strakblauwe lucht waardoor het voelt als lentedag met een graadje of 17. Dit was een top  activiteit, de foto’s spreken boekdelen met een uitzicht over talloze bergtoppen.

Ninh Binh; Halong Bay op het droge

‘s Middags zijn we naar Ninh Binh vertrokken, waar we 5 uur later arriveerden. Grappig genoeg vinden we 5 uur reizen hier heel kort, terwijl in Nederland je in 5 uur naar Parijs kunt rijden en het dan ineens best lang is. Vanuit het centrum namen we een taxi die ons 14km verderop naar onze homestay bracht. We slapen bij een lokale Vietnamese familie die deze homestay een maand geleden heeft geopend. Bij aankomst werden we warm onthaald en naar ons romantische bamboehutje gebracht. Het is super koud en ons bamboehutje heeft overal kieren. Natuurlijke ventilatie dus. We zijn snel diep onder de warme dekens gekropen en hebben als roosjes geslapen.

De volgende ochtend kwamen we erachter dat onze homestay werd omgeven door de enorme kalksteenbergen. De omgeving was echt waanzinnig! We waren in het donker aangekomen, dus hadden dat niet opgemerkt! Op onze gehuurde scooter zijn we gaan rondtoeren. Ninh Binh is een soort Halong Bay maar dan op het droge. We hebben volop stops gemaakt, hebben een kalksteenberg beklommen met bovenop een stenen draak en waanzinnig uitzicht. Verder hebben we 2,5uur op een bootje gevaren door het prachtige natuurgebied. Achterop de boot zat een Vietnamees vrouwtje dat roeide. We hebben regelmatig zelf mee-geroeid. Wat een zware baan hebben zij zeg! We zijn door allemaal grotten gevaren, dat was echt super mooi. Wel pittig tochtje trouwens voor je achterwerk. 2,5 uur op een houten plank zitten in een roeiboot is niet zo comfi. Waar je in Thailand een beetje ‘tempel’ moe kan worden van de vele goud gekleurde en kitscherige tempels, loop je in Vietnam het risico om ‘grotten’ moe te worden. Er zijn er zoveel! Ons diner bestond uit onbeperkt verse springrolls, die we zelf konden bereiden. Onwijs lekker en gezond! Je kunt uiteraard ook de gefrituurde springrolls krijgen in Vietnam, de voor ons welbekende Loempia’s. Maar vreemd genoeg smaken die in Nederland een stuk beter. Hier druipen ze letterlijk van het vet. Dus als je alleen voor de gefrituurde loempia’s naar Vietnam wil komen kun je beter thuisblijven.

Inmiddels is Marieke echt tot op het bot snot-verkouden geworden. De kou in het noorden eist z’n tol. Het nadeel is namelijk dat je letterlijk nergens kunt opwarmen. Er is namelijk geen ‘binnen’. De lobby is onder een carport en ons bamboehutje heeft zoveel kieren dat je net zo goed in de openlucht kan liggen.

Om de verkoudheid zo snel mogelijk te onderdrukken zijn we de volgende dag gaan fietsen door de omgeving. Het zonnetje scheen volop. We hadden voor Vietnamese begrippen behoorlijk goede fietsen, dus hebben zo’n 30km gefietst. Al fietsend door de meest afgelegen dorpjes zwaait echt iedereen naar ons, van jong tot oud. De ervaring die wij tot nu toe met Vietnamezen hebben is buitengewoon goed.

De ondergrondse wereld van Phong Nha National Park

‘s Avonds was het feest, want we mochten weer mee met een nachtbus. Dat zijn altijd de doorbijt momentjes tijdens reizen. En we moeten bekennen dat we ditmaal mazzel hadden! Naast ons lag een Nederlands stel waar we de eerste uren van de busreis gezellig mee hebben gekletst (en die vervolgens geruisloos sliepen en niet in hun eigen tong stikten). We hebben dus voor nachtbus begrippen goed kunnen slapen! Om 4 uur in de ochtend kwamen we aan in Phong Nha. Mazzelaars als we zijn bleek onze kamer al beschikbaar te zijn! Dus we zijn hup ingecheckt en ons bed ingedoken. Die dag hebben we wederom een scooter gehuurd (ja ja, Vietnam is van de scooters dus wij passen ons aan;-)) om het Phong Nha Ke Bang National Park te gaan verkennen. Deze omgeving is buitengewoon waanzinnig. Dat komt omdat tussen de dichte jungle en kalksteenbergen honderden grotten schuilgaan. De meest bekende grot is de Paradise Cave, die pas sinds 2010 is geopend voor publiek! In Phong Nha vind je zelfs de grootste grot ter wereld. Het schijnt dat de omvang zo groot is dat er een heel blok van Manhattan in past, inclusief wolkenkrabbers. Eventjes een bezoek brengen aan die grot zit er niet in, dan moet je een tour boeken van 4 dagen waar je de ongerepte jungle moet doorploeteren om de grot te bereiken. Bovendien kost de tour een luttele 3.000dollar per persoon. Past net niet in onze reisbegroting. Daarom hebben wij het gehouden bij een bezoek aan de Paradise Cave, wat al onwijs tof was! Wij waren al meer dan een uur binnen, en je kunt zelfs tours boeken waar je nog veel dieper in de grot gaat. Grotliefhebbers kunnen hier hun hart ophalen! Je kunt in de omgeving van Phong Nha volop vette tours boeken waar je zelfs kunt ziplinen door grotten, zwemmen en een modderbad kunt nemen. Een aanrader in de warmere maanden van het jaar!

Savonds hebben we gegeten en drankjes gedaan bij een tof hostel, Easy Tigers. Ramvol met backpackers en een onwijs goede sfeer. Het valt ons op dat we tijdens onze reis mega veel Nederlanders, Duitsers en Belgen tegenkomen. Blijkbaar allemaal met de ambitie om te overwinteren in Vietnam.

Op bezoek bij de allerliefste Vietnamese familie in Huê

De volgende ochtend stonden we alweer om 6 uur naast ons bedje om de bus naar Hue te nemen. Hue is ooit de hoofdstad geweest van Vietnam, met allerlei oude bouwwerken als een Citadel en tombes. Maar dat is niet perse de reden waarom wij Hue bezoeken. Nhi is hier namelijk opgegroeid en we gaan hier haar familie bezoeken. We kijken er enorm naar uit om met eigen ogen te zien waar Nhi vandaan komt. 4 uur later kwamen we in Hue aan. We reizen beetje bij beetje steeds verder naar het zuiden. De temperatuur is hier al een stuk beter, rond de 19/20 graden. De regen nemen we maar even voor lief. Woud had de hele busreis al geslapen, maar helaas heeft hij iets onder de leden. Dus in het hotel is hij gelijk weer gaan slapen, maar dat mocht niet baten. Ons plan om die avond de familie van Nhi te bezoeken viel in het water. Woud heeft de rest van de dag in bed doorgebracht en Marieke is op eigen houtje Hue gaan verkennen. De dag erop was Wouderick er nog veel beroerder aan toe. De poging om de Imperial City en citadel van Hue te bezoeken moest al na een kwartier worden gestaakt. Woud dook z’n bed weer in. Qua weer is het gelukkig niet de ergste plek om ziek te zijn, het miezert het overgrote deel van de dag. Wel maakten we ons zorgen omdat we zo graag de familie van Nhi wilden ontmoeten. Omdat Wouderick niet opknapte, besloten we dat ik alleen naar de familie van Nhi zou gaan.

In de avond werd ik opgehaald door een vriendin van Nhi en de zus van Nhi. Dat was al een heel bijzondere ontmoeting op zich! We hebben de familie nog nooit eerder ontmoet. De vriendin is erbij als tolk, want verder spreekt niemand Engels. Ik kreeg een bos bloemen en de zus van Nhi wilde absoluut niet weggaan voordat ze Woud had gezien. Ze was zo ongerust om hem. Woud lag daar in z’n bed en kreeg van de Vietnamese dames te horen wat die wel en vooral niet mocht eten. Die mandarijnen op z’n nachtkastje moest hij vanaf blijven. De bananen en crackers mochten wel. Ik stapte achterop de scooter op naar de familie. Eenmaal bij aankomst herkende ik de straat en de familie van de foto’s. Wat een geweldig warm onthaal. Ik werd platgeknuffeld door de ouders, broers, schoonzussen en hun kinderen. Ik heb een rondleiding gekregen door het hele huis en daarna hebben ik genoten van een grote feestmaal. Er was flink uitgepakt en het eten kon nooit op, het was zoveel! Ondanks dat het communiceren lastig verliep voelde ik aan alles de warmte van het gezin. Zo mooi om Nhi in de familie te herkennen. We spraken af dat we de volgende ochtend nog even langs zouden komen, net voor we die middag naar Hoi An gaan, als Woud zich beter zou voelen.

Toen ik weer in het hotel was hebben we besloten dat we sowieso nog een nachtje langer blijven in Hue. Half ziek urenlang in een bus zitten is een beroerde ervaring die je jezelf liever niet aandoet. Gelukkig voelde Woud zich de volgende dag alweer beter! We huurden een scooter en de zus van Nhi kwam ons ophalen. Ze was helemaal dolblij dat Woud weer beter was! Vast te danken aan het dieet van bananen, crackers en soep. Deze keer was de vriendin van Nhi er niet bij, maar met handen, voeten en Google translate kom je een heel eind. Ook Woud kreeg een rondleiding door het huis. We kregen een neutrale soep voor Wouds gezondheid. Vervolgens hebben we alle fotoboeken van de bruiloft van André en Nhi en van de broer van Nhi bekeken. Super bijzonder! Net alsof je er dan een beetje bij bent geweest. Wouds gezondheid liet het na de soep gelukkig niet afweten en dus nodigde de familie ons uit om te lunchen bij een heel goed vegetarisch restaurant. Vietnamees eten is echt zo’n feest, zeker met locals want die weten wat ze moeten bestellen. De hele tafel stond bomvol! Na de lunch zijn we naar de bruiloft locatie gegaan van André en Nhi, waar we na een hoop foto’s met elkaar te maken de middag hebben afgesloten met koffie. We hebben uitgebreid afscheid van ze genomen. Je komt er dan achter hoe erg de familie hun dochter mist. Ze vonden het heel lastig om afscheid van ons te nemen. We kregen het idee dat onze aanwezigheid hun het gevoel heeft gegeven dat hun dochter weer even dichtbij ze was. Wat een lieve schatten! Tijd doorbrengen met de familie vonden we beide een heel bijzondere ervaring.

De volgende ochtend zijn we naar de oude stad in Hue gegaan met de citadel. We konden moeilijk doorreizen naar Hoi An zonder daar eerst geweest te zijn. In de oude stad allemaal bouwwerken uit de tijd dat Hue nog de hoofdstad was van Vietnam. De miezerregen maakte het er niet mooier op, we moeten eerlijk bekennen dat we niet langer dan een uur binnen zijn geweest. Nu zijn we er in ieder geval geweest, kunnen we er thuis een beetje over meepraten;-)

Kerst vieren in Hoi An

In de middag zijn we in de bus gestapt naar Hoi An waar we kerst gaan vieren. Een busreis van 4 uur. We moeten eerlijk bekennen dat de reisafstanden in Vietnam ons wel tegen vallen. We hebben namelijk het plan om ook naar Dalat te gaan, maar dat betekent weer meerdere nachtbussen. Dus we weten nog niet zo goed waar we naar Hoi An naar toe gaan. Wat we wel weten is dat we in onze laatste week naar Phu Quoc vliegen, een eiland in het zuiden. Een van de weinige plekken in Vietnam waar het warm en zonnig is en we kunnen genieten van strand en zee. Maar dat is het lekkere van backpacken, je maakt zo min mogelijk plannen en bent daardoor zo vrij als een vogel. Dus in Hoi An verwachten we volop andere backpackers tegen te komen die van zuid naar noord reizen. Kunnen we hen mooi vragen welke plekken tof zijn om naar toe te gaan. We zijn net gearriveerd in onze super chille homestay, waar we na 5 minuten al 9 muggen hebben gevangen. Een teken dat we eindelijk in warmer weer verkeren! Nu dus lekker chillen en kerstvieren in Hoi An!

AUTHOR

Marieke

All stories by: Marieke
2 comments
  • Corine
    REPLY

    Super leuk om weer te lezen!! En wat gaaf om de familie van je schoonzus te ontmoeten! Echt bijzonder die hartelijkheid en het afscheid! Woud gelukkig weer beter! Lekker verder genieten toppers!!

  • Jan en Cato
    REPLY

    lieve Marieke en Wouderick, wat een fantastisch reisverslag, met geweldige details zoals varen onder de grotten waar je in de boot moet gaan liggen, dat zou niets voor mij zijn. geweldige momenten met de familie, en het afscheid nemen waarschijnlijk met tranen. je houd van deze mensen, zo warm en hartelijk, liefdevol, zelfs naar vreemden, al ben je familie van Nhi geworden. met regen is alles groen van het mos en grijs van ouderdom. nu in Hoi An, heerlijk romantisch stadje met veel gezelligheid. dat past bij Kerst, de temperatuur is volgens de muggen goed, want daar heb je al kennis mee gemaakt
    die waren er ook flink wat in ons hotel, deuren gesloten houden. geniet ervan, wij genieten van jullie belevenissen. heerlijk uitgebreid lezen, dank jullie wel. lieve groetjes, Pa en Ma

Leave a Reply

Your email address will not be published.