Reizen in Peru: Lima, Ica & Huacachina

  • 0

Daar zijn we dan, onze allereerste keer in Zuid-Amerika. Dat stond altijd al wel op onze wensenlijst en dit jaar vonden we het een mooi moment om gewoon onze tickets te boeken. Op 15 juli vlogen we met air france via parijs naar Lima. Even onder ons gezegd, maar die maatschappijen uit het midden oosten zoals ethiad en emirates zijn een stuk beter qua maaltijden. Nu snap ik wel wat men bedoeld met vliegtuigvoer.. Eenmaal op Lima bleek geld pinnen een uitdaging. Gelukkig gaf de 5e pinautomaat die we probeerden ons wel de benodigde zakcenten. Onze taxi driver nam een toeristische route omdat hij de weg niet zo goed wist dus hebben we ook wijken gezien waar ik voor geen goud snachts over straat zou willen huppelen. We hadden ons hotel van te voren geboekt. Een kleine homestay in de wijk barranco, waar uitgerekend tijdens ons verblijf geen stromend water was. Gelukkig had de eigenaresse van het hotel overal tonnen gevuld met water. Dus na een heerlijk nachtje slapen (serieus, best goed geslapen de eerste nacht, we worden er steeds beter in) hebben we onszelf “gedoucht” door een emmer te vullen met water uit de waterkoker en koud water. Onze familie denk vast dat we dat onder luid geklaag hebben gedaan, integendeel, we stonden er bijna zingend. Kom maar op met het avontuur komende maand!

We zijn aan de wandel gegaan en ik was gelijk dol-enthousiast over alle cactussen. Thuis heb ik een paar kleine cactussen die ik met liefde koester, maar deze zijn pas echt indrukwekkend. Sommigen zijn wel 3 meter hoog.Dat in combinatie met allemaal gekleurde huizen geeft een leuk straatbeeld. We hebben ontbijt gehaald in een mega supermarkt en zijn toen met een bus naar een ticket office gegaan voor bustickets naar Ica. Dat was een enorme zoektocht en alles moesten we met handen en voeten uitleggen. Echt niemand spreekt hier engels. Wij komen met spaans ook niet veel verder dan tellen van 1 tot 20 en de basis woorden. Dat wordt een leuke uitdaging, als ze al in de hoofdstad geen engels spreken dan doen ze dat ergens anders al helemaal niet. We zijn naar het historische centrum gegaan waar allemaal mooie koloniale panden in barokstijl staan. Daar bleek ook een ceremonie te zijn waar enorme mariabeelden naar de ingang van de kerk werden gedragen. Allerlei vrouwen hadden wierook bij zich en de pastor deed een gebed. In Azie hebben we de bevolking heel begaan zien zijn met het boeddhisme, hindoeïsme en islam. Hier hebben ze nog volop rituelen voor hun katholieke geloof.

Savonds hadden we om half 8 de bus naar ica. Voor we de bus in mochten werden we goed gecontroleerd. Een vingerafdruk, tassencontrole, body scan en we werden gefilmd. De bus was op en top luxe. Dat schijnt typisch zuid-amerika te zijn. We hadden niet eens de meest bekende busmaatschapij genomen. Dekentjes, eten, een driver en een soort steward. We zaten prima voor de komende 5,5 uur. ica is gelegen ten zuiden van lima, en ligt net zoals lima aan de kust midden in de woestijn. Onderweg was er niet veel anders te zien dan zand. Ineens werden we opgeschrikt. Pats, gevolgd door enorm veel glasgerinkel. Achterin de bus was een ruit gesneuveld. Al snel bleek hoe dat kwam. Er werd een steen gevonden. Waarschijnlijk gegooid door iemand die hoopte dat onze bus zou stoppen. Gelukkig was de buschauffeur niet zo dom. We zijn doorgereden en moesten de gordijnen dicht doen en de lampen uit voor onze veiligheid. Achterin zat gelukkig niemand, want het glas brak steeds verder bij ieder hobbel waar we over heen reden. Achterin was de bus bezaaid met glas. Bus overvallen komen nogal eens voor in Peru. Met name routes door het andesgebergte tussen lima en cuzco zijn gevaarlijk. Wij gaan dat sowieso niet met de bus doen maar met een vliegtuig. Zo zie je maar dat er overal wat kan gebeuren, maar de locals zijn er bekend mee en weten ook hoe er mee om te gaan door koste wat het kost door te rijden. We kwamen om 1 uur snachts aan in ica. We bleken de enige te zijn die eruit gingen. Was wel even spannend na het lezen van de verhalen in de lonely planet dat ica snachts best onveilig is. Ik nam snel een foto van het kenteken van de taxi voor we instapten maar gelukkig bracht hij ons veilig en wel aan bij ons hotel. We hebben weer als roosjes geslapen.

Vrijdag 17 juli: op naar Huacachina! 10 minuten met de taxi door de woestijn naar dit waanzinnige dorpje dat om een oase ligt. Al snel bleek dat de temperatuur van snachts (koud) weinig overeenkomt met overdags. De zon ging flink schijnen en we hebben heerlijk gechilled in Huacachina. We hebben een tour geboekt om aan het einde van de dag de woestijn bergen in te gaan met een sandbuggy! De tussentijd hebben we besteed aan het boeken van bustickets en het verkennen van ica. Heerlijk om de geuren, kleuren en alles wat je ziet in je op te nemen. De locals zoeken hier veel minder contact dan in azie. In azie verteld iedereen je om de 5 minuten hoe mooi je bent en willen ze hun engelse skills oefenen door met je te praten. Hier laten ze het meestal bij lief glimlachen. In het verkeer zijn ze ook geduldiger, tuurlijk wordt overal getoeterd, maar ze snappen wel dat inhalen pas kan als er geen tegenligger aan komt. In sri lanka dwongen ze de tegenligger met hun rijgedrag om snel uit te wijken in de berm. Verder was azie bezaaid met vers winkeltjes en eten. Hier zijn vooral de winkels met mobiele telefoons sterk vertegenwoordigd. Leuk om de verschillen te ontdekken.

Na een omkleed sessie in ons hotel (korte broek want het is echt warm) met de tuctuc naar Huacachina voor de sandbuggy en sandboarden. Woud en ik zaten voorin de sandbuggy naast de driver. De driver trok de buggy flink open en raasde met een noodgang over alle zandbergen. Fantastisch! Net een achtbaan alleen dan enger omdat je geen idee hebt wat de driver gaat doen. We stopten bij een hooggelegen punt waar je om je heen alleen maar zandbergen zag en in het dal een stad. Super vet, zo’n woestijn. Daarna met een sandboard hup op je buik de berg af. De eerste keer doodeng, maar verslavend! Het zandhappen namen we op de koop toe. Die zandbergen zijn een grote speeltuin voor jong en oud. We hebben ons flink vermaakt en de zon uitgezwaaid toen hij onder ging. Het zand kleurde prachtig goud.

Die nacht hebben we 10uur slaap meegepakt om ons voor te bereiden op de trip naar de allereerste wijnproducent van Zuid-Amerika. Dat wordt lekker wijntjes proeven en de bekende pisco waar Ica om bekend staat!

AUTHOR

Marieke

All stories by: Marieke

Leave a Reply

Your email address will not be published.